Song of Solomon 2

ego flos campi et lilium convallium

sicut lilium inter spinas sic amica mea inter filias

sicut malum inter ligna silvarum sic dilectus meus inter filios sub umbra illius quam desideraveram sedi et fructus eius dulcis gutturi meo

introduxit me in cellam vinariam ordinavit in me caritatem

fulcite me floribus stipate me malis quia amore langueo

leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me

adiuro vos filiae Hierusalem per capreas cervosque camporum ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam quoadusque ipsa velit

vox dilecti mei ecce iste venit saliens in montibus transiliens colles

similis est dilectus meus capreae hinuloque cervorum en ipse stat post parietem nostrum despiciens per fenestras prospiciens per cancellos

et dilectus meus loquitur mihi surge propera amica mea formonsa mea et veni

iam enim hiemps transiit imber abiit et recessit

flores apparuerunt in terra tempus putationis advenit vox turturis audita est in terra nostra

ficus protulit grossos suos vineae florent dederunt odorem surge amica mea speciosa mea et veni

columba mea in foraminibus petrae in caverna maceriae ostende mihi faciem tuam sonet vox tua in auribus meis vox enim tua dulcis et facies tua decora

capite nobis vulpes vulpes parvulas quae demoliuntur vineas nam vinea nostra floruit

dilectus meus mihi et ego illi qui pascitur inter lilia

donec adspiret dies et inclinentur umbrae revertere similis esto dilecte mi capreae aut hinulo cervorum super montes Bether